Szkoła Podstawowa nr 1 im. Św. Królowej Jadwigi
w Lipnicy Wielkiej

Slide background

Nauczyciele

Kategoria:

Nauczyciele w Szkole Podstawowej nr 1 im. Świętej Królowej Jadwigi w Lipnicy Wielkiej w roku szkolnym 2022/2023.

 

mgr Łukasz Klozyk - Dyrektor Szkoły, nauczyciel historii i wiedzy o społeczeństwie;

Wychowawcy:

mgr Dorota Stanosz – Wychowawca oddziału przedszkolnego, wychowanie przedszkolne.

mgr Marta Pawlak – Wychowawca klasy I, edukacja wczesnoszkolna, język polski dla uczniów z zagranicy;

mgr Agnieszka Klozyk – Wychowawca klasy II, nauczanie wczesnoszkolne;

mgr Anna Mikłusiak - Wychowawca klasy III, nauczanie wczesnoszkolne, nauczyciel zajęć rewalidacyjnych, nauczyciel - terapeuta zajęć korekcyjno-kompensacyjnych;

mgr Monika Kołton – Wychowawca klasy IV, nauczyciel matematyki, nauczyciel wspomagający;

mgr Edyta Karkoszka – Wychowawca klasy V, nauczyciel języka polskiego, język polski dla uczniów z zagranicy;

Monika Karkoszka - Wychowawca klasy VI, nauczyciel matematyki;

mgr Paweł Kucek – Wychowawca klasy VII, nauczyciel wychowania fizycznego, techniki, edukacji dla bezpieczeństwa, nauczyciel zajęć rewalidacyjnych ;

Kinga Michalak - Wychowawca klasy VII, nauczyciel języka angielskiego, nauczyciel wspomagający, nauczyciel zajęć rewalidacyjnych; 


Pozostali nauczyciele:

mgr Katarzyna Buroń - nauczyciel języka angielskiego;

mgr Anna Cymerman – nauczyciel języka polskiego;

mgr Patrycja Gwiżdż – psycholog szkolny

mgr Bogusława Hetmańska – nauczyciel chemii;

mgr Wojciech Kucek - nauczyciel wychowania fizycznego;

mgr Jolanta Kuliga – nauczyciel biologii, wychowania do życia w rodzinie;

Daniel Mateja -  nauczyciel muzyki;

mgr Władysława Moniak – nauczyciel przyrody i geografii, bibliotekarz, opiekun świetlicy szkolnej;

mgr Joanna Pakos– nauczyciel informatyki

mgr Jacek Piwowarczyk – nauczyciel fizyki;

mgr Iwona Rószczka-Wojdyła – nauczyciel religii;

mgr Agata Skoczyk – logopeda;

mgr Krystyna Smoleń – pedagog specjalny, pedagog szkolny, nauczyciel doradztwa zawodowego, nauczyciel zajęć rewalidacyjnych;

mgr Elżbieta Sobczak - nauczyciel języka niemieckiego i historii;.

mgr Monika Tlałka - nauczyciel plastyki

Nasz Patron

Kategoria:

Urodzona 17. lutego 1374 roku, córka Ludwika, króla Polski i Węgier, była przez swoją babkę Elżbietę Łokietkówkę spokrewniona z dynastią piastowską. Przykład rodziców oraz atmosfera dworu węgierskiego zaszczepiły i ugruntowały w niej miłość i szacunek dla religii katolickiej. Odebrała również bardzo staranne wykształcenie humanistyczne, w tym znajomość języka łacińskiego, włoskiego, niemieckiego i polskiego. Rodzice zamierzali wydać ja za Wilhelma, syna Leopolda, księcia austriackiego i zgodnie z panującym wtedy zwyczajem doszło nawet do zaręczyn czteroletniej Jadwigi z mającym wtedy osiem lat przyszłym mężem. Przez dwa lata wychowywali się razem na dworze wiedeńskim. Po śmierci starszej siostry Katarzyny, jako dziedziczka tronu, Jadwiga powróciła na Węgry. Kiedy w roku 1383 zmarł Ludwik, dostojnicy polscy rozpoczęli starania, by Jadwiga objęła po nim rządy w Polsce. Wykluczali jednak małżeństwo z Wilhelmem Habsburgiem. Po długich i dość trudnych negocjacjach, Jadwiga przybyła w maju do Krakowa , a 16 października, mając zaledwie 10 lat, została uroczyście koronowana na Wawelu. W naszej historii jest to jedyny przypadek, że królem została kobieta.

Zapewne nie łatwo przyszło jej wyrazić zgodę na małżeństwo ze starszym o 20 lat księciem litewskim Jagiełłą. Na taka decyzję musiały mieć wpływ dojrzałość religijna oraz niepospolity rozum polityczny, bowiem ten związek umożliwiał chrystianizację pogańskiej dotąd Litwy, a także wzmocnienie Polski przez przyłączenie ziem litewskich, na zasadzie unii dwóch narodów. Można sądzić, że czuła się związana z Polską, jako wnuczka ostatnich Piastów. 18. lutego 1386 roku poślubiła Jagiełłę, który na przyjętym kilka dni wcześniej chrzcie, otrzymał imię Władysław.

Jadwiga, mimo młodego wieku, nie pozostawała w cieniu męża, zaliczanego przecież do znakomitych władców. Jej wybitna osobowość i doskonałe przygotowanie miały znaczący wpływ na dzieje obydwu złączonych narodów. Zatroskana o dobro państwa starała się zabiegami dyplomatycznymi łagodzić powstające konflikty, szczególnie z zakonem krzyżackim. Z wrodzoną delikatnością umiała rozstrzygać spory i nieporozumienia. Na problemy nazywane dzisiaj społecznymi, uczulała swojego męża osoby sprawujące urzędy w królestwie. Ludzie prości, biedni i chorzy zawsze znajdowali u niej pomoc i opiekę.

W celu umocnienia chrześcijaństwa na Litwie, wyjednała w Stolicy Apostolskiej ustanowienie biskupa w Wilnie. W Pradze natomiast założyła kolegium dla studentów litewskich przygotowujących się do stanu kapłańskiego. Uzyskała zgodę na otwarcie wydziału teologicznego na uniwersytecie krakowskim. Na utrzymanie tej uczelni zapisała swoje osobiste klejnoty. Doceniając rolę nauki dla rozwoju państwa, otaczała opieką uczonych, sprowadzał księgi lub sponsorowała ich przepisywanie, zakładała szkoły.

Jadwiga odznaczała się dojrzałością życia wewnętrznego. Jako król dawała przykład głębokiej pobożności i szacunku dla Kościoła. Wiele czasu poświęcała na modlitwę, nocne czuwania, wypraszając opiekę i błogosławieństwo Boże. W katedrze wawelskiej znajduje się tzw. czarny krucyfiks, przed którym, jak głosi tradycja, lubiła się modlić. Hojnie uposażała kościoły, w których do naszych czasów zachowały się piękne szaty liturgiczne wykonane przez nią samą lub na dworze. Już za życia w opinii współczesnych była uważana za świętą. 

22. czerwca 1399 roku urodziła córkę. Niestety, dziecko żyło tylko trzy tygodnie. Komplikacje połogowe stały się przyczyną i jej śmierci w dniu 17. lipca. W kronice katedralnej znajduje się pod tą datą następujący zapis: „Zmarła dziś w południe Najjaśniejsza Pani Jadwiga, Królowa Polski i dziedziczka Węgier, nieustraszona szerzycielka chwały Bożej, obrończyni Kościoła, sługa sprawiedliwości, wzór wszelkich cnót, pokorna i łaskawa matka sierot, której podobnego człowieka z królewskiego rodu nie widziano na całym obszarze świata”. Została pochowana w katedrze wawelskiej. Obecny sarkofag wykonany z białego marmuru zdobi rzeźba świętej królowej z ułożonym u stóp pieskiem, symbolem niezachwianej wierności.

W 1979 roku Kongregacja ds. Sakramentów i Kultu Bożego, na podstawie stwierdzenia nieustającego kultu, zezwoliła na obchodzenie wspomnienia liturgicznego bł. Jadwigi. Papież Jan Paweł II kanonizował ją 8. czerwca 1997 roku w Krakowie.

JADWIGO, POLSKI KRÓLOWO

Jadwigo, Polski Królowo i Pani,
przez wieki naród lgnie ufnie do Ciebie.
W Grodzie Wawelskim przynosi Ci w dani,
wszystko, czym żyje, zawierza Ci siebie.

Ojczyźnie, którą wybrałaś za swoją
u tronu Boga wypraszaj łask wiele.
Nowe plemiona przed Tobą dziś stoją,
Wierne krzyżowi, złączone w Kościele.

Błogosławieństwem znaczone Twe życie,
gdy lud Twój mężnie w obronie stał krzyża.
Strzeż przed złą mocą co działa wciąż skrycie
broń nas i osłoń, gdy się do nas zbliża.

Niech Twoja prośba doświadczeń czas skróci,
bądź dla nas tarczą, jak kiedyś przed królem.
Mów Chrystusowi: "Kto im łzy powróci?",
spójrz na Twój naród umęczony bólem.

Szczęśliwa Bogiem, zwróć ku nam swe oczy,
do Niego zanieś Polaków ofiary.
Proś niech niezgoda nam dziejów nie mroczy,
jak kiedyś - teraz broń życia i wiary.

Swe młode życie oddałaś cnej sprawie,
gdyż Bóg ją uznał za Twoje zadanie.
Błagaj, by naród przy Pańskim stał prawie,
niech Polska Bożym Królestwem się stanie.

G. i A. Krzanowscy, 1986

PIEŚŃ O KRÓLOWEJ JADWIDZE


Cicha, skromna, zamyślona
na Wawelu śpisz przez wieki,
błogosławiąc w swoim sercu
Boga, który był człowiekiem.

Ref. Dobra Jadwigo, piękna Królowo
        pokój i mądrość u Twego tronu.
        Przemów za nami do Boga słowo
        za ziemię Piastów i Jagiellonów.

Chrzestną Matką byłaś pogan,
opiekunką dla uczonych,
władcom Tyś służyła radą
ciężar niosąc swej korony.

Refren ...

Na kamieniu Twego życia
ślad miłości odciśnięty.
Iść pragniemy Twoją drogą
bo to ślad jest prawdy świętej.

Refren ...

Krzyżem Twoim był za życia
krzyż każdego ubogiego.
Klęknij z nami dziś pod krzyżem
razem z naszą ludzką biedą.

Refren ...

sł. M. Skwarnicki

Historia Szkoły

Kategoria:

Budynek, w którym mieści się obecnie szkoła został wybudowany w 1963 roku dzięki staraniom władz byłej Gromadzkiej Rady Narodowej przy dużej pomocy mieszkańców Lipnicy Wielkiej - Murowanicy.

W czasach przed I wojną światową uczono w prywatnych domach a później w budynku w którym obecnie znajduje się Remiza Ochotniczej Straży Pożarnej.

W okresie monarchii austro – węgierskiej lekcje w szkole odbywały się „po madziarsku". Po odzyskaniu niepodległości w budynku szkolnym uczyli miejscowi chłopi, którzy umieli czytać i pisać po polsku. Po pewnym czasie uczeniem i wychowaniem dzieci w szkole zajmowała się pani Jodłowska pochodząca z kresów wschodnich ze szlacheckiego rodu, która po rewolucji październikowej znalazła schronienie w Lipnicy. Po jej śmierci przybyli do Murowanicy państwo Krupowie a później pan Wołoszyn, którzy pracowali tutaj do wybuchu II wojny światowej.

W okresie inkorporacji Orawy do państwa słowackiego w latach 1939 – 1945 w szkole uczono po słowacku. Po zakończeniu II wojny światowej nauczaniem w Murowanicy po polsku zajmował się pan Jan Pelczarski. Od 1947 r. do 1951 r. szkołę polską objęła pani Maria Micek, a pan Jan Pelczarski uczył języka słowackiego.

W latach 1951 – 1977 kierownikiem Szkoły była Pani Krystyna Osikowa, zaś w latach 1977 – 1979 Pan Franciszek Zubrzycki. Od 1979 r. do 2006  kierowanie szkołą powierzono Pani Stanisławie Potoniec. Od 1 września 2006 r. do 31 sierpnia 2018 r. dyrektorem szkoły była Pani Danuta Pastorczyk. Z dniem 1 września 2018 roku obowiązku dyrekotra objął Łukasz Klozyk.

W latach 1995 – 2017 Szkoła Podstawowa nr 1 im. Świętej Królowej Jadwigi w Lipnicy Wielkiej wchodziła w skład Zespołu Szkół Ogólnokształcących w Lipnicy Wielkiej, którego dyrektorem był Jan Kuliga.

W 1996 r. nastąpiła modernizacja budynku pod kątem przystosowanie dla osób niepełnosprawnych. W roku 2018 przeprowadzono gruntowną termomodernizację budynku. W maju 2013 r. przy szkole wybudowano kompleks sportowych boisk „Orlik 2012".

W listopadzie 2019 r. do użytku oddano nowoczesny plac zabaw oraz strefę workout do ćwiczeń gimnastycznych.

Szkoła Podstawowa nr 1. im. Świętej Królowej Jadwigi - swoje zaszczytne imię "Królowej Jadwigi" nosiła jeszcze przez II wojną światową. W latach II wojny światowej administracja słowacka, usunęła imię patrona szkoły - ponieważ jednoznacznie wiązało się z polskim charakterem tej instytucji. W czasach PRL-u władze komunistyczne nie zezwoliły na przywrócenie imienia Królowej Jadwigi naszej szkole. Dopiero 21 czerwca 1997 roku nastąpiło uroczyste przywrócenie imienia (kanonizowanej 8 czerwca 1997 r.) Świętej Królowej Jadwigi. 8 czerwca 1999 r. nastąpiło poświęcenie ufundowanego przez Radę Rodziców sztandaru szkoły.

 

Współczesność

Nasza szkoła jest miejscem, gdzie stwarza się warunki do nauki dla wszystkich dzieci. Nie tylko przekazujemy wiedzę i kształtujemy umiejętności, lecz także motywujemy do rzetelnej i systematycznej pracy.

Naszym nadrzędnym celem jest wspieranie rozwoju ucznia, troska o jego bezpieczeństwo i zdrowie. Uczymy przestrzegania norm społecznych, szacunku wobec innych oraz wzajemnej tolerancji. Pielęgnujemy tradycję szkolną regionalną i narodową.

Mimo, iż od wybudowania naszej szkoły minęło „pół wieku” to nadal podążamy z duchem czasu, stawiając czoła współczesnym wymaganiom edukacyjnym. Obecnie szkoła może zaoferować uczniom zajęcia w nowoczesnej pracowni komputerowej, poszczycić się nowo otwartym boiskiem wielofunkcyjnym „Orlik” a najmłodszym zaproponować zajęcia na placu zabaw.